niedziela, 26 lipca 2015

This isn't game.

Piik Piik Piik 
Obudził nas budzik. Znaczy tylko mnie, bo Alexis dalej spał jak zabity. Wstałam, aby skorzystać z toalety i od razu wzięłam gorący prysznic i ubrałam się w jasne szorty i koszulkę. Włosy miałam jeszcze mokre i nie chciało mi się ich suszyć. Położyłam się jeszcze obok Alexisa, a ten się obudził.
- Od kiedy nie śpisz? - pyta zaspany.
- Nie wiem, od koło godziny. - odpowiedziałam mu. - O której mamy lot?
- O 14;00. - mówi i spogląda na iPhona. - O kurde! Już 11;30 czemu mnie nie obudziłaś?
- Chciałam żebyś się wyspał. - mówię do Niego, kiedy biegł szybko do łazienki. Chwilę potem weszłam do Niego. A ten stał już z zawiniętym ręcznikiem na biodrach i mył zęby. Miał potargane włosy, wyglądał tak słodko. Podeszłam do Niego, tak, że stałam za nim i objęłam go. Czułam jak po Jego ciele przebiega dreszcz. Odwrócił się do mnie i zaczął mnie całować.
- Przestań, bo mnie wybrudzisz! - krzyknęłam, a on przestał, a ja spojrzałam w lustro a On zaczął się śmiać. - Nie śmiej się to przez Ciebie! - mówię wycierając się.
- Wcale, że nie. - śmiał sie, po tym jak wypukał buzię.
- Może byś założył bokserki? - mówię do Niego.
- No zaraz. - wybuchł śmiechem. Podszedł do szafy i wyciągnął z niej bokserki, jeansowe spodenki i niebieski sweterek. Włosy miał nadal potargane. Udał się do łazienki, po piętnastu minutach wyszedł z niej.
- Nie wierzę, że tyle czasu zajęło Ci ubieranie się. - mówię. - To chyba przez tą twoją fryzurkę. - zaczęłam się śmiać.
- Chcę ładnie wyglądać. - wybucha śmiechem.
- Dobra, dobra. - mówię. - Czas się pakować i idziemy na śniadanie. - i tak też zrobiliśmy. O godzinie 12;40 byliśmy już spakowani i poszliśmy na śniadanie. Zabrałam swój telefon i podczas śniadania przeglądałam aktualności na facebook'u.
- O kuźwa. - mówię zdziwiona, a wszyscy się na mnie patrzą. - Czytaj to! - podaje Alexisowi telefon.
- Czyżby nasz chilijski crack zapomniał o Laii Grassi? Na to wygląda! Alexis Sanchez ma nową dziewczynę! Piękną brunetkę. To wszystko potwierdzają pocałunki po wygranym CA i Jego post na instagramie z dopiskiem " Z moją największą miłością! Kylie kocham Cię! <3 ". Życzymy szczęścia naszej nowej parze. - czyta Alexis. - No i co? - śmieje sie. - Patrz jakie ładne zdjęcie nam zrobili, chyba sobie na tapetę je ustawię. - mówi. 
- Hahaha. - zaczęłam się śmiać i na moją reakcje, nasze towarzystwo wybuchnęło śmiechem. Była już godzina trzynasta. Wyszliśmy z hotelu ze swoimi bagażami. Oczywiście Alexis trzymał mnie za rękę. Całą drogę do samochodu, zaczepiali nas fani i chłopaki dawali im autografy. Nareszcie dotarliśmy na lotnisko, pobiegliśmy na odprawę i wsiedliśmy do samolotu. Ja siedziałam znowu przy oknie. 
- Uwaga, uwaga! Proszę o zapięcie pasów, za chwilę startujemy. - powiedziała blondynka. 
- O nie! - nienawidzę startu i lądowania. Alexis trzymał mnie za rękę, a ja wtuliłam się w Niego. 
- Już wystartowaliśmy. - oznajmia mi. 
- Szkoda, bo chciałam się poprzytulać. - mówię smutnym głosem. 
- A proszę bardzo. - wyciągnął w moją stronę ręce. A ja przytuliłam się do Niego i nie puściłam go dopóki nie wylądowaliśmy. Po niecałych dwóch godzinach byliśmy na lotnisku w Barcelonie. Samochód Alexisa, stał na parkingu. 
- Nie obrazicie się jeśli już pojedziemy? - zapytał ich. 
- Oczywiście, że nie. - powiedzieli jednym głosem. 
- Spodziewaj się telefonu od Twojego menadżera. - powiedział Raf. 
- Dobra. - powiedział i odjechaliśmy po niecałych dwudziestu minutach byliśmy już pod Jego domem. Wyciągnęliśmy bagaże i weszliśmy do środka, czekali już tam na nas Atom i Humber. - Chodź pokażę Ci naszą sypialnie. - oznajmił i poszliśmy  na górę. Była trochę podobna do tej co ma w Londynie, ale jest urządzona na czarno. Była śliczna. - A tam jest garderoba. Rozpakuj swoje rzeczy. - pokazał mi. A ja weszłam do niej i rozpakowałam swoje wszystkie rzeczy. W Barcelonie było dzisiaj wyjątkowo bardzo gorąco. Przebrałam się i zeszłam na dół. Alexis rozmawiał z kimś. 
- Jak to? .. Na prawdę? ... Tak! Tak! Tak! ... Dobra, do zobaczenia. - rozłączył się. 
- Co jest? Co Ty taki szczęśliwy? - pytam go z ciekawością. 
- Barcelona chce mnie z powrotem! - krzyknął. 
- Ojej gratulacje! - przytuliłam się do Niego. 
- Za tydzień mam podpisać kontrakt. - mówi. - A teraz idź załóż strój kąpielowy i zabieram Cię na plażę. 
- Dobra Skrabie. - poszłam do garderoby, zabrałam strój i poszłam go założyć. Na strój nałożyłam jakąś sukienkę. Chwilę potem byłam już gotowa. Wyszliśmy z domu i udaliśmy się na plażę. 
- Atom, Humber. - wołał ich Alexis. 
- Nie boisz się, że uciekną? - pytam jak jakaś idiotka. 
- No coś Ty. One są tak nauczone. - odpowiada i obejmuje mnie ramieniem. 
- Ojej, ojej, ojej! - piszczy przed nami jakaś dziewczynka. - Alexis, Alexis Sanchez! Uwielbiam Cię. Czy mogę prosić zdjęcie i autograf? - pyta podekscytowana. 
- Jasne. - odpowiada jej i robią sobie selfie.
- A czy zgodzisz się, żebym zrobiła sobie zdjęcie też z Tobą? - pyta mnie dziewczynka. To było miłe zaskoczenie. 
- Jasne, że tak. - odpowiadam jej i robimy sobie selfie. 
- A mogę Cię przytulić? - pyta jeszcze. 
- Oczywiście, że tak. - przytuliłam ją. 
- Dziękuje! - powiedziała ucieszona i odeszła, a my ruszyliśmy na plażę. 
- Jejku to było miłe. - mówię i uśmiecham się promiennie. On nic na to nie odpowiada, tylko się uśmiecha. W ciszy docieramy na plażę. 
- Pokażę Ci takie śliczne miejsce. - wziął mnie za rękę i poszliśmy tam. Było tam tak pięknie. 
- Jej jak tu ślicznie! - krzyczę i rzucam się na Niego.
- Mi też się podoba. - uśmiechnął się. Wyciągnęłam z torebki koc i rozłożyłam go na piasku. - Idziesz ze mną popływać? - pyta mnie. 
- Nie, może potem. - odpowiadam. 
- Okey. - poszedł sobie, a ja mogłam się poopalać. Usiadłam na kocu, ściągnęłam sukienkę i położyłam się. Włożyłam słuchawki w uszy i nawet nie zwróciłam uwagi kiedy usnęłam.
Obudziły mnie krople wody, które spływały po moim brzuchu. Momentalnie otworzyłam oczy, a na mnie leżał Alexis. 
- Ooo moja księżniczka zasnęła. - mówi i całuje mnie. - Chodź ze mną popływać. 
- Ale ja nie umiem. - posmutniałam. 
- Trudno!- krzyknął, wziął mnie na ręce i zaniósł do wody. 
- Nie! - piszczę, gdy Alexis trzymał mnie już w wodzie. 
- Mam Cię puścić? - pyta z uśmieszkiem. Chyba bawił go mój strach. 
- Nie! Nigdy! - krzyczę. 
- Spokojnie, spokojnie. - zaczął mnie całować. 
- Kocham Cię. - mówię bez tchu. 
- Ja Ciebie też. - trzyma mnie mocno. 
- Zbieramy się już? - pytam. - Chcę do domu. 
- Możemy się zbierać. - odpowiada. Spakowałam koc do torebki i założyłam sukienkę na strój. Szybko wróciliśmy do domu. Wracaliśmy w ciszy. 
- Może coś obejrzymy? - zaproponował.
- Z chęcią. - odparłam. - Ale Ty wybierasz. 
- Dobra. - mówi uradowany. - To idź się umyć. - i tak też zrobiłam. Dwadzieścia minut później byłam już na dole, Alexis siedział przed telewizorem i czekał na mnie. 
- To co oglądamy ? - zapytałam.
- Horror. - śmieje sie. 
- O nie. - mówię. - Boję się. 
- Spokojnie, jestem przy Tobie. - odpowiada mi. Ten film był jakiś okropny. Cały czas leżałam wtulona w Niego. On specjalnie to zrobił, żebym się przytulała do Niego. Alexis wyłączył telewizor i poszliśmy na górę. 
- Dobranoc Misiu. - pocałował mnie w czoło. 
- Dobranoc. - odpowiedziałam mu i zasnęłam w Jego ramionach. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz